گستاخ سخن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گستاخ سخن . [ گ ُ س ُخ َ ] (ص مرکب ) آنکه بی پروا سخن گوید. گستاخ زبان . گستاخ گوی . آنکه نیندیشیده به گفتار آغازد : گستاخ سخن مباش با کس تا عذر سخن نخواهی از پس . نظامی . و رجوع به گستاخ زبان و گستاخ گوی شود.