گسترش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گسترش . [ گ ُت َ رِ ] (اِمص ) (از: گستر + ش، پسوند اسم مصدر). (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). عمل ِ گسترده . ◄ (اِ) هر چیز را که توان پهن کرد از دام و بساط و فرش و امثال آن . (برهان ) (آنندراج ). فرش : بارگاهی بدو نمود بلند گسترش های بارگاه پرند. نظامی . ◄ پوشش : ز سنجاب و قاقم ز موی سمور هم از گسترش ها ز کیمال و بور. فردوسی . ◄ هر چیز را که توان فروچید. (برهان )(آنندراج ).