گسته
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(گَ تَ یا تِ) (اِ.)<BR>۱- هرچیز زشت و پلید.<BR>۲- فضلة چارپایان.<br>
فرهنگ فارسی معین
(گَ تَ یا تِ) (اِ.) ۱- هرچیز زشت و پلید. ۲- فضله چارپایان.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گسته . [ گ َ ت َ / ت ِ ] (ص نسبی، اِ) (از: گست + ه، پسوند نسبت ) منسوب به چیزی زشت . (فرهنگ رشیدی ) (فرهنگ نظام ) (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). ◄ سرگین باشد که فضله ٔ اسب و استر و خر و گاو است . (برهان ). سرگین، زیرا که نسبت به چیز زشت دارد، و ها برای نسبت است . (آنندراج ) (انجمن آرا) (جهانگیری ).