گسسته آشیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گسسته آشیان . [ گ ُس َس ْ ت َ / ت ِ ] (ص مرکب ) طائری که به سبب خراب شدن آشیان از آشیان خود به دور افتاده باشد : ما و تو دو نو [ کذا ] اسیر جائیم مرغان گسسته آشیانیم . فیضی (از بهار عجم ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گسسته آشیان . [ گ ُس َس ْ ت َ / ت ِ ] (ص مرکب ) طائری که به سبب خراب شدن آشیان از آشیان خود به دور افتاده باشد : ما و تو دو نو [ کذا ] اسیر جائیم مرغان گسسته آشیانیم . فیضی (از بهار عجم ).