گسسته روان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

گسسته روان . [ گ ُ س َس ْت َ / ت ِ رَ ] (ص مرکب ) افسرده . متألم : یکایک سواران پس اندر دمان شکسته سلیح و گسسته روان . فردوسی .