گسسته کمر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گسسته کمر. [ گ ُ س َس ْ ت َ / ت ِ ک َ م َ ] (ص مرکب ) آنکه کمربند او باز شده باشد. آنکه کمربند او پاره شده باشد : شکسته دل و دست بر خاک سر دریده سلیح و گسسته کمر. فردوسی . شکسته سلیح وگسسته کمر نه بوق و نه کوس و نه پا و نه سر. فردوسی . سوی شاه ترکان نهادند سر گشاده سلیح وگسسته کمر. فردوسی .