گسگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گسگ . [ گ ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان مرکزی بخش صفی آباد شهرستان سبزوار واقع در ٨هزارگزی خاور صفی آباد و ٧هزارگزی شمال راه شوسه ٔ سلطان آباد به صفی آباد. هوای آن معتدل و دارای ٢٦٣ تن سکنه است . آب آن از قنات و محصول عمده اش غلات، پنبه و زیره است . شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).
گسگ . [ گ ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان مؤمن آباد بخش درمیان شهرستان بیرجند واقع در ٣٥هزارگزی شمال باختری درمیان، سر راه شوسه ٔ بیرجند به شاه درخت . هوای آن گرم و دارای ٥٥٣ تن سکنه است . آب آن از قنات تأمین میشود. محصول آن غلات و چغندر و شغل اهالی زراعت است . راه اتومبیل رو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).