گشاده هنگامان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

گشاده هنگامان . [ گ ُ دَ / دِ هََ / هَِ ] (اِ مرکب ) کنایه از فصول اربعه است که بهار و تابستان و پائیز و زمستان باشد. (برهان ) (آنندراج ).