گشتک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گشتک . [ گ َ ت َ ] (اِ) سرگین گردان را گویند و به عربی جعل خوانند.(برهان ) (آنندراج ). سروری به کاف تازی آورده است .
گشتک . [ گ َ ت َ ] (اِ) نام خط مرموزی موسوم به گشتک و ثبت کنندگان علم نجوم، طب، فلسفه را گشتک دفتران میخواندند. (تاریخ ایران در زمان ساسانیان ص ٤٤١). رجوع به گشته شود.