گشنیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گشنیان . [ گ ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان لفور بخش مرکزی شهرستان شاهی واقع در ١٦هزارگزی جنوب باختری شیرگاه . هوای آن معتدل و دارای ٧٥٠ تن سکنه است . آب آن از رودخانه ٔ ارز و محصول آن برنج، لبنیات و مختصر چای است . شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی زنان کرباس و شال بافی است . راه آن مالرو است و در تابستان گله داران به ییلاقات گردنه سر و لرزنه میروند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣).