گشنیج دشتی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گشنیج دشتی . [ گ ِ ج ِ دَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نوع صغیر بادرنجبویه است و نزد اکثر اطبا نوعی از شاهترج است و نزد بعضی مخلصه را نامند و نواب علویخان مرحوم فرموده که آن کزبره ٔ بری است . (فهرست مخزن الادویه ).