گشنیز حصرم

گشنیز حصرم . [ گ ِ زِ ح ِ رِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از شراب انگوری باشد. (برهان ) (آنندراج ). و گشنیزه نیز آمده است : حرمت می را که می گشنیز دیگ عیشهاست بر سر گشنیزه ٔ حصرم روان افشانده اند. خاقانی (دیوان چ عبدالرسولی ص ١١٤).