گشکاویج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گشکاویج . [ گ ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان شینتال بخش سلماس شهرستان خوی واقع در ٢٦هزارگزی جنوب باختری سلماس و ٥هزارگزی جنوب راه ارابه رو خانه سور. هوای آن سرد و دارای ٢٣٨ تن سکنه است . آب آنجا از چشمه تأمین میشود و محصول آن غلات است . شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی آنان جاجیم بافی است . راه مالرو دارد. در دو محل به فاصله به نام گشکاویج بالا و پائین مشهور و سکنه ٔ گشکاویج بالا ١٨٢ تن میباشد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).