گشی

گشی . [ گ َش ْ شی ] (حامص ) خرامیدگی و جلوه گری و نازرفتاری . (برهان ) (آنندراج ) (فرهنگ رشیدی ). ◄ خوشی . خوشحالی . ◄ تندرستی . (از برهان ) : تابجهان گشی است و خوشی ای صدر خوش زی و گش با سمن رخان پریوش . سوزنی (از فرهنگ رشیدی ).

گشی . [ گ َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان دیر بخش خورموج شهرستان بوشهر، واقع در ٩٠هزارگزی جنوب خاوری خورموج، کنار راه فرعی خورموج به اهرم . هوای آن گرم و دارای ٨٦ تن سکنه است . آب آن از چاه و محصول آن غلات و شغل اهالی زراعت است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).

گشی . [ گ َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان خاویز بخش اهرم شهرستان بوشهر، واقع در ٢٥هزارگزی جنوب خاور اهرم، در دامنه ٔ کوه خورموج . منطقه ای است کوهستانی و هوای آن معتدل و دارای ٣٢٧ تن سکنه است . آب آن از چشمه و محصول آن مرکبات و خرماست . شغل اهالی باغبانی و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).