گعیده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گعیده . [ گ َ دِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان میان آب (بلوک عنافجه ) بخش مرکزی شهرستان اهواز، واقع در ٢٧هزارگزی شمال خاوری اهواز و ٨هزارگزی خاور راه آهن اهواز به تهران . هوای آن گرم و دارای ١٦٠ تن سکنه است . آب آن از گرم چاه و محصول آن غلات است . شغل اهالی زراعت، گله داری و صنایع دستی آنان قالیچه بافی است .راه آن در تابستان اتومبیل رو میباشد. ساکنان از طایفه ٔ مراونه هستند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).