گفاص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گفاص . [ گ َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان قصبه ٔمعمره ٔ بخش قصبه ٔ معمره ٔ شهرستان آبادان واقع در ١٨هزارگزی شمال خاوری نهر قصر و حاشیه ٔ رودخانه ٔ بهمن شیر. هوای آن گرم و دارای ٤٠٠ تن سکنه است . آب آن از رود بهمن شیر و محصول آن خرما و حناست . شغل اهالی زراعت و راه آن در تابستان اتومبیل رو است . ساکنان از طایفه ٔ محیسن هستند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).