گفتار کردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گفتار کردن . [ گ ُ ک َ دَ ] (مص مرکب ) صحبت کردن . حرف زدن . سخن راندن : سرو بلند بین که چه رفتار میکند شوخ شکردهن که چه گفتار میکند. سعدی (خواتیم ). سرو ایستاده به چو تو رفتار میکنی طوطی خموش به چو تو گفتار میکنی . سعدی (بدایع).