گل ازرق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گل ازرق . [ گ ُ ل ِ اَرَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) آفتاب پرست : گل ازرق که آن حساب کنند قرصه از قرص آفتاب کنند هر سویی کآفتاب سر دارد گل ازرق بدو نظر دارد لاجرم هر گلی که ازرق هست خواندش هندو آفتاب پرست . نظامی (هفت پیکر ص ٢٦٧). رجوع به گل آفتاب پرست شود.