گل بابونه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گل بابونه . [ گ ُ ل ِ ن َ / ن ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) گلی است بیرونش سفید و اندرونش زرد میباشد و به عربی حب البقر و احداق المرض خوانند. (آنندراج ). و این گل دارای اقسامی است . و رجوع به بابونج و بابونه شود.