گل بیز
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(گُ) (ص فا.)<BR>۱- گل افشان، گلریز.<BR>۲- معطر، خوشبو.<br>
فرهنگ فارسی معین
(گُ) (ص فا.) ۱- گل افشان، گلریز. ۲- معطر، خوشبو.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گل بیز. [ گ ُ ] (نف مرکب ) گل بیزنده . گل افشان . گل ریز. خوشبو. معطر : اگرچه باده فرح بخش و باد گلبیز است به بانگ چنگ مخور می که محتسب تیز است . حافظ. ◄ (ن مف مرکب ) افشانده شده از پرهای گل سرخ . (ناظم الاطباء).
فرهنگ نامهای فارسی
نام زنانه