گل و لای

گل و لای . [ گ ِ ل ُ ] (اِ مرکب، از اتباع ) پس از طغیان آب در رودخانه یا نهر مقداری رسوبات از خود باقی گذارد که آنرا گل و لای خوانند. عَجَل . (منتهی الارب ): تَسمیل ؛ گل و لای آوردن دلو از چاه . ضطیط و ضطط؛ گل و لای سخت . تقن ؛ گل و لای چاه .فراش ؛ گل و لای خشک شده بر روی زمین . (منتهی الارب ).