گل پر

گل پر. [ گ ُ ل ِ پ َ ] (اِ مرکب ) درختچه ای است زینتی و زیبا که در تهران و شیراز و شهرهای دیگر در باغستانها یافت میشود. گل پر یا درخت پر را به حال وحشی در جنگلهای ارسباران نام برده اند. (از جنگل شناسی کریم ساعی ج ١ ص ٢٦٢). این درخت در جنگلهای ارسباران به حال وحشی وجود دارد و در باغستانها جزو درختان زینتی کاشته میشود . (درختان جنگلی ثابتی ص ٥٣). این گیاه ساقه های ضخیم و برگهای بزرگ دارد و از برگها و جوانه ها و غنچه های ناشکفته و دانه های آن استفاده میشود و در نقاط مرتفع میروید. (گیاه شناسی گل گلاب ص ٢٣٥). ◄ بته ای است با برگهای پهن و بزرگ و گل چتری که انغوزه شیره آن است و از تیغ زدن بساق آن حاصل میشود. (مؤلف ). انجدان . انگوزه . کما. انقوزه . حلتیت المنتن . معرب آن جلفر. (منتهی الارب ). رجوع به انغوزه و انجدان و کما شود.

گلپر. [ گ ُ پ َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان جاپلق بخش الیگودرز شهرستان بروجرد، واقع در ٦٢هزارگزی شمال باختری الیگودرز و ١٤هزارگزی باختری راه شوسه ٔ شاه زندیه به ازنا. هوای آن معتدل و دارای ٣٥٦ تن سکنه است . آب آن از قنات و چشمه و محصول آن غلات، لبنیات، چغندر و پنبه است . شغل اهالی زراعت و گله داری است و راه مالرو دارد. در تابستان اتومبیل میتوان برد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).