گلالان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گلالان . [ گ ُ ] (اِخ )دهی است از دهستان گورگ بخش حومه ٔ شهرستان مهاباد واقع در ٦٠هزارگزی جنوب خاوری مهاباد و ٣٤هزارگزی خاور راه شوسه ٔ مهاباد به سردشت . منطقه ای است کوهستانی، هوای آن سرد و دارای ٣١٠ تن سکنه است . آب آن از رودخانه ٔ خورخوره و محصول آن غلات، توتون و حبوبات میباشد. شغل اهالی زراعت، گله داری و صنایع دستی آنان جاجیم بافی است . راه مالرو دارد. در دو محل بفاصله ٥٠٠٠هزار گز به نام گلالان بالا و پائین مشهور است . سکنه ٔ گلالان بالا ٢١٥ تن است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).