گلانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گلانه . [ گ ُ ن َ / ن ِ ] (اِ) دسته جمعی . حلقه (لهجه ٔ قزوینی ).
گلانه . [ گ ُ ن َ / ن ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان سارال بخش دیواندره ٔ شهرستان سنندج، واقع در ١٢هزارگزی جنوب باختری دیواندره و ٨هزارگزی باختر راه شوسه ٔ دیواندره به سنندج . هوای آن سرد و دارای ٢٨٩ تن سکنه است . آب آن از چشمه و محصول آن غلات، لبنیات، توتون، حبوبات و عسل است . شغل اهالی زراعت و گله داری و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥.).
گلانه . [ گ ُ ن َ/ ن ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان اورامان بخش رزاب شهرستان سنندج، واقع در ١٩هزارگزی شمال باختر رزاب و ٦هزارگزی خاور راه اتومبیل رو مریوان به رزاب . هوای آن سرد و دارای ١٠٠ تن سکنه است . آب آن از چشمه و محصول آن غلات و لبنیات و شغل اهالی زراعت و گله داری است . راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).