گلاه

گلاه . [ گ َ ] (ص ) سیاه و هر چیزی که سوادی به آن باشد. (برهان ) (فرهنگ رشیدی ) (آنندراج ) (جهانگیری ).

گلاه . [ گ َ ] (اِخ ) لقب شیخ زین الدین علی علیه الرحمة گلاه بوده است، بسبب آنکه یکی از اجداد شیخ مذکور از اصحاب امام حسین علیه السلام بود. چون خبر شهادت آن حضرت به وی رسید سیاه پوش گردید و بعضی گویند سبب آن بودکه شیخ مذکور وقتی از اوقات از اعتکاف برآمده بوده است و شخصی که در آن زمان از اکمل اولیاء بود بواسطه ای دو جبه از پشم سیاه دوخته میفرستد و او آنرا مبارک و میمون میگیرد و میپوشد و تا در حیات بود سیاه می پوشیده و همچنین فرزندان او سیاه پوش بوده اند. (برهان ) (فرهنگ رشیدی ) (آنندراج ). از بزرگان فضلا و عرفای شیراز متوفی بسال ٨٧٠. (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ).