گلبوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گلبوس . [ گ ُ ] (اِخ ) دهی است از بخش مرکزی شهرستان میانه واقع در ٦هزارگزی باختر میانه و ٤هزارگزی راه شوسه ٔ میانه به تبریز. هوای آن معتدل و دارای ٥٠٠ تن سکنه است . آب آن از چشمه و کوه و محصول آن غلات، نخودسیاه و بزرک است . شغل اهالی زراعت و گله داری و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).