گلوشه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گلوشه . [ گ َ ش َ / ش ِ ] (اِ) زخم . (شعوری ج ٢ ورق ٣٠٦) : ز تیغ غمزه شد صد پاره سینه بباید بر گلوشه لطف مرهم . ابوالمعالی (از شعوری ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گلوشه . [ گ َ ش َ / ش ِ ] (اِ) زخم . (شعوری ج ٢ ورق ٣٠٦) : ز تیغ غمزه شد صد پاره سینه بباید بر گلوشه لطف مرهم . ابوالمعالی (از شعوری ).