گمار

(~.) (اِ.) چمچه، کفگیر بزرگ.<br>

(~.) (اِ.) چمچه، کفگیر بزرگ.

(~.) (اِفا.) گمارنده.

(گُ) (اِ.) جای ناآشنا، به ویژه در جنگل انبوه که موجب گمراه شدن شخص شود.

گمار. [ گ ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان گیلان بخش گیلان شهرستان شاه آباد که در ١٤٠٠٠گزی شمال باختری و گیلان ٢٠٠٠گزی جنوب راه شوسه ٔ گیلان به قصرشیرین واقع شده است . هوای آن گرم و سکنه اش ١٥٠ تن است . آب آنجا از رودخانه ٔ گیلان تأمین میشود. محصول آن غلات، برنج، توتون، حبوبات، صیفی و لبنیات و شغل اهالی زراعت و گله داری است . اهالی ده ازطایفه ٔ کلا هستند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).

گمار. [ گ ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان بلوک شرقی بخش مرکزی شهرستان دزفول که دارای ٣٠٠ تن سکنه است . آب آنجا از کارون و چشمه تأمین میشود. محصول آن غلات، برنج و کنجد و شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است . ساکنین از طایفه ٔ بختیاری هستند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).

گمار. [ گ ُ ] (اِخ ) تیره ای از طایفه ٔ ملمع هفت لنگ بختیاری . (جغرافیای سیاسی کیهان ص ٧٤).