گمره

گمره .[ گ ُ رَه ْ ] (ص مرکب ) مخفف گمراه . گم کرده راه . سرگشته . آواره . بی راه . ضال . (ناظم الاطباء) : چنان تافته برگشتم از غمان چنان گمره برگشتم از نهیب . عماره . یکی گمره بخت برگشته ام ز گم کردن راه سرگشته ام . فردوسی . ای گمره خیره چون گرفتی گمراه تری دلیل و رهبر. ناصرخسرو. گمرهانی که کشیدند سر از طاعت او سر تیغش همه را بی سر و بی سامان کرد. امیرمعزی . با همه خلق جهان گرچه از آن بیشتر گمره و کمتر برهند. سنایی . رجوع به گمراه شود.