گن ابلیس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گن ابلیس . [ گ ُ ن ِ اِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) خایه ٔ شیطان، چه گن به معنی خصیه باشد. (برهان ) (آنندراج ). رجوع به گن شود. ◄ دانه ای هست بسیار سخت و سیاه رنگ به بزرگی جوزبوا، چون آن را حرکت دهند و بجنبانند مغز آن در درون آن صدا دهد. اگر در زیر آبستن قدری از آن دود کنند به آسانی بزاید و آن را عربان حجرةالولادة و حجرةالنسر نیز خوانند. (برهان ) (آنندراج ). و رجوع به حجرةالولادة شود.