گنبد تیزگرد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گنبد تیزگرد. [ گُم ْ ب َ دِ گ َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از آسمان است : نگه کن بر این گنبد تیزگرد که درمان از اویست و زویست درد. فردوسی . نباید که این گنبد تیزگرد از ایران برآرد از این کینه گرد. فردوسی . چنین آمد این گنبد تیزگرد گهی شادمانی دهد گاه درد. اسدی .