گنبد دودگشت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گنبد دودگشت . [ گُم ْ ب َ دِ دو گ َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) بمعنی گنبد خضراست که کنایه از آسمان باشد و آنرا گنبد دورگشت هم گفته اند که بجای دال در مرتبه ٔ هشتم، رای قرشت باشد. (برهان ) : که چون آتشین روز روشن گذشت پر از دود شد گنبد دودگشت . نظامی (از انجمن آرا). و رجوع به گنبد خضرا شود.