گنج پرداز

گنج پرداز. [ گ َ پ َ ] (نف مرکب ) که گنج را پردازد. بخشنده ٔ گنج : چون به قصر خورنق آمد باز گنج پرداز شد به نوش و به ناز. نظامی (هفت پیکرص ٧٦). به گنجینه سپارم گنج را باز بدین شکرانه گردم گنج پرداز. نظامی (خسرو و شیرین ص ٧٦).