گنجایش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گنجایش . [ گ ُی ِ ] (اِمص ) اسم مصدر از گنجیدن . قابلیت گنجیدن . وسعت گنجیدن . ظرفیت . وسع. وسعت . و رجوع به وسع شود. ◄ قابلیت و استعداد. (ناظم الاطباء). شایستگی . رجوع به استعداد شود. ◄ (اِ) جای و محل گنجیدن . ◄ سود و نفع. (ناظم الاطباء). - گنجایش پذیر ؛ قابل گنجیدن . (ناظم الاطباء). آنچه که می تواند در چیزی بگنجد. - گنجایش پذیر شدن ؛ محاط شدن . مشمول شدن . (ناظم الاطباء). قابل گنجیدن شدن . - گنجایش داشتن ؛ جا داشتن . وسعت داشتن . قابل گنجیدن بودن . (ناظم الاطباء).