گنجویر

گنجویر. [ گ َ ] (ص، اِ) تحریف گنجوبر پهلوی به معنی خزانه دار، گنجور. رجوع به یونکر ص ٧٩ شود. (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). به لغت زند و پازند بمعنی گنجور است که خزانه دار باشد؛ و در جای دیگر بجای تحتانی با یاء ابجد نوشته بودند، و اﷲ اعلم . (برهان ) (آنندراج ). این کلمه در یک نسخه ٔ خطی از فرهنگ جهانگیری متعلق به کتابخانه لغت نامه ٔ دهخدا به صورت گنجوبر آمده است .