گندگی

گندگی . [ گ ُ دَ / دِ ] (حامص ) (از: گنده + ی ) قطر. سطبرا. سطبری . ثِخَن . کلفتی . درشتی . زفتی . غِلَظ. غِلظه . غِلاظه : استغلاظ؛ ناخریدن جامه را به سبب درشتی و گندگی . (منتهی الارب ). ◄ خشونت . ناهمواری . ◄ در تداول عوام، بزرگی . درشتی حجم : آدم به این گندگی . (برهان ).

گندگی . [ گ َ دَ / دِ ] (حامص ) عفونت و بوی ناخوش . (آنندراج ). نَتْن . نَتانت . نُتونت . تعفن . بدبوئی . گندائی : و شهری که نامش آب گنده باشد صفت ناخوشی و گندگی هست . (فارسنامه ٔ ابن البلخی چ تهران ص ١٢٢). بنده با افکندگی مشاطه ٔ جاه شه است سیر با آن گندگی هم ناقد مشک ختاست . خاقانی (دیوان چ سجادی ص ٨٧).