گنز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گنز. [ گ َ ] (اِ) کنز. گنج . رجوع به گنج و کنز شود.
گنز. [ گ َ ] (اِ) در دیلمان و گیلان، شخص درازقد. (فرهنگ گیلکی منوچهر ستوده ص ٢١٥).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گنز. [ گ َ ] (اِ) کنز. گنج . رجوع به گنج و کنز شود.
گنز. [ گ َ ] (اِ) در دیلمان و گیلان، شخص درازقد. (فرهنگ گیلکی منوچهر ستوده ص ٢١٥).