واژه جو

گنگ خیری

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

گنگ خیری . [ گ َ ] (اِخ ) دهی است از بخش میان کنگی شهرستان زابل که در ١٥٠٠٠ گزی جنوب باختری ده دوست محمد، نزدیک به مرز افغانستان واقع شده است . هوای آن گرم معتدل و سکنه اش ٣١٧ تن است . آب آن از رودخانه ٔ هیرمند تأمین میشود. محصول آن غلات، لبنیات و شغل اهالی زراعت و گله داری و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).

معنی گنگ خیری | واژه جو