گنگ ده زبان

گنگ ده زبان . [ گ ُ گ ِ دَه ْ زَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از گل سرخ است، و آن را گنگ صدزبان هم میگویند به اعتبار صد برگ . (برهان ) : اگر در باغ بِخْرامد به روی گل سخن گوید ز لطف نطق گویایی به گنگ ده زبان بخشد. عمید لومکی (از انجمن آرا) (آنندراج ).