گوبروت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

گوبروت . [ گ َ / گُو ب ُ ] (ص مرکب ) گاوریش . احمق . (یادداشت مؤلف ) : بکوفتم دری از خام قلتبانی باز به گوبروتی باز ایدر آمدم از در. مسعودسعد.