گوشت خوار
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(خا) (ص.)<BR>۱- دارای عادت یا گرایش به خوردن مواد گوشتی.۲ - دارای ویژگی تغذیه از جانوران.<br>
فرهنگ فارسی معین
(خا) (ص.) ۱- دارای عادت یا گرایش به خوردن مواد گوشتی.۲ - دارای ویژگی تغذیه از جانوران.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوشت خوار. [ خوا / خا ] (نف مرکب ) گوشت خور. گوشت خواره . که گوشت خورد. اکال اللحم . لاحِم لَحَم : مزور پزد خنجر گوشت خوارش عدو را که بیمار عصیان نماید. خاقانی . ◄ حیوانی که از گوشت غذا کند مانند درندگان و جوارح طیور. (یادداشت مؤلف ). هر حیوانی که گوشت و یا حیوان دیگری رامی خورد. گوشت خواره . گوشت خوره . (ناظم الاطباء). گوشت خور : شاه جانوران گوشت خوار باز است . (نوروزنامه ). ◄ زایل کننده ٔ گوشت . ازبین برنده ٔ گوشت : افرفیون صمغی است از انواع مازریون و سخت تیز است و گوشت خوار. (الابنیه عن حقایق الادویه ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی