گوشت
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(اِ.) بخشهای نرم بدن جانوران به ویژه مهره داران که معمولاً زیر پوست قرا ر دارد این بخش از بدن جانوران حلال گوشت کاربُرد غذایی دارد.
(گُ وِ) = گوش. گویش: ۱- (اِمص.) گفتن، گفتار. ۲- (اِ.) یکی از آوازهای شش گانهاست که قدما آن را تشخیص دادهاند، گواشت.