گوشه پسله
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. پَ لِ) (اِمر.) (عا.) جای دور افتاده.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. پَ لِ) (اِمر.) (عا.) جای دور افتاده.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوشه پسله . [ ش َ / ش ِپ َ س َ ل َ / ل ِ ] (اِ مرکب ) گوشه کنار. جای دورافتاده . ◄ (ق مرکب ) در نهان . نهانی . پنهانی .