گولخن

گولخن . [ خ َ ] (اِ مرکب ) گولخ . گولخ . گلخن . گلخان . گولخان . (حاشیه ٔ برهان قاطعچ دکتر معین ). گلخن حمام . (فرهنگ شعوری ). گلخن حمام است که آتشگاه است . (انجمن آرای ناصری ) : صد جان فدای یار من، او تاج من دستار من جنت ز من غیرت برد، گر درروم در گولخن . مولوی . آن نسیمی که بیاید از چمن هست پیدا از سموم گولخن . مولوی . آن گولخن گلشن شود خاکسترش سوسن شود چون خلق یار من شود کان می نگنجد در دهن . مولوی .