گونش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گونش . [ ن َ ] (اِخ ) (سیه کوه ) دهی است از دهستان مرکزی بخش آستارا شهرستان اردبیل . واقع در ١٨٠٠٠گزی جنوب باختری آستارا و ١٠٠٠٠گزی شوسه ٔ آستارا به انزلی . جنگل و هوای آن گرمسیر و مرطوبی و سکنه ٔ آن ٧١٥ تن است . آب آن از رودخانه است . محصول آن غلات و ذرت و شغل اهالی زراعت وگله داری و تهیه ٔ ذغال است . راه مالرو دارد و محل سکونت ایل کونش است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).