گوهر آدم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوهر آدم . [ گ َ / گُو هََ رِ دَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) ذات و اصل آدم باشد. (آنندراج ). ◄ فرزند آدم را نیز گویند. (آنندراج ) : تو آن خجسته وزیری که تا گه محشر چو تو وزیر نخیزد ز گوهر آدم . معزی . ◄ خاک را هم گفته اند. (آنندراج ).