گوهرافشان

گوهرافشان . [ گ َ / گُو هََ اَ ](نف مرکب ) نثارکننده ٔ گوهر. گوهر پخش انداز. گوهرافشاننده . جواهر نثارکننده . (از بهار عجم ) : نثره به نثارگوهرافشان طرفه طرفی دگر زرافشان . نظامی . ◄ کنایه از فصیح و بلیغ : بدان لفظ بلند گوهرافشان که جان عالم است و عالم جان . نظامی . ◄ (حامص مرکب ) گوهرافشانی : شه از گوهرافشان آن کان گنج ز گوهر برآمودن آمد به رنج . نظامی .