گوهرتاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوهرتاب . [ گ َ / گُو هََ ] (نف مرکب ) تابنده چون گوهر. ◄ (اِ مرکب ) پیراهنی که زنان در موسم گرما در برکنند و چنان لطیف باشد که بدن از اندرون مینماید. (آنندراج ) : به رشته ٔ زر خورشیدنوربافنده که بافت بر قد گیتی قبای گوهرتاب . خاقانی . ◄ نقاب آراسته ٔ زرنشان . (ناظم الاطباء)(فرهنگ شعوری ج ٢) : چو گوهرتاب پوشیده ست بر سر به زیر ابر گشته ماه انور. شاعر (از فرهنگ شعوری ج ٢). ◄ سِب ّ. (مهذب الاسماء).