گوهرنشان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوهرنشان . [ گ َ / گُو هََ ن ِ ] (نف مرکب ) نشاننده ٔ گوهر و دُرّ. ◄ (ن مف مرکب ) گوهرنشانده . گوهر که در آن به کار رفته باشد. که در او گوهر نشانده باشند : چنین زیور نغز گوهرنشان به نوشابه دادند گوهرکشان . نظامی . ز طوق زر و تاج گوهرنشان شد از سرفرازان و گردنکشان . نظامی . ◄ فصیح . بلیغ : دهان و لبش بود گوهرفشان سخن گفتنش بود گوهرنشان . فردوسی .