گوگه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوگه . [ گ َ گ ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان نیر بخش مرکزی شهرستان اردبیل . واقع در ٣٦هزارگزی باختر اردبیل و ٦هزارگزی راه شوسه ٔ تبریز به اردبیل . کوهستانی و هوای آن معتدل و سکنه ٔ آن ٤٣٤ تن است . آب آن از رود و محصول آن غلات و حبوبات و شغل اهالی زراعت و گله داری و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).
گوگه . [ گ َ / گ ِ ] (اِ) گوساله . (ناظم الاطباء). رجوع به گوگ و گوکه شود. ◄ دکمه ٔ گریبان . (ناظم الاطباء). رجوع به گوگ و گوکه و گو و گوی شود. ◄ ثؤلول . اژخ . (ناظم الاطباء). رجوع به گوگ و گوکه شود.